78. rocznica agresji sowieckiej na Polskę




Szanowni Państwo,




W Europie w 1939 roku Rzesza Niemiecka była państwem rządzonym przez fanatycznego przywódce partii faszystowskiej Adolfa Hitlera. Natomiast w Rosji władcą był Józef Stalin – przywódca komunistycznej partii. Te dwie ideologie legły u podstaw zbrodniczych planów wojennych tych państw. W historii zapamiętane są nazwiska dwóch dyktatorów – Hitler i Stalin.

W podpisanym dwustronnym porozumieniu i tajnym protokole z 28 sierpnia 1939 roku te dwa dyktatorskie mocarstwa uzgodniły plany podbojów w Europie. 1 września 1939 roku wojnę rozpoczęły Niemcy, a 17 września napaścią na Polskę sowieci rozpoczęli swoje podboje. Polska przegrała kampanię wrześniową. Część jednostek wojskowych oraz rząd Polski znalazły się na emigracji. Sojusznicze państwa Anglia i Francja nie potrafiły skutecznie stanąć w obronie Polski. Sami nie mogliśmy wytrzymać naporu ze wschodu i zachodu. Do końca września wrogie armie zajęły całe terytorium kraju. Część województw wschodnich znalazła się pod okupacją sowiecką i została włączona do terytorium Rosji. Druga połowa okupowana przez wojska niemieckie została włączona do Rzeszy Niemieckiej. Taki był początek II Wojny Światowej w Europie. Do niewoli sowieckiej dostało się 250 tys. żołnierzy polskich. 22 tys. oficerów zawodowych i rezerwistów na rozkaz władz Rosji sowieckiej zostało zamordowanych w 1940 roku – ten mord nosi nazwę Zbrodni Katyńskiej.


W okresie okupacji sowieckiej od 1939 roku do 1959 sowieci wywieźli w głąb Rosji – na Syberię , do Kazachstanu i w inne rejony Związku Radzieckiego z terenu wschodnich województw RP około 1350 tys. Polaków wg GUS, 2 miliony według naszej opinii. Tylko podczas trzech pierwszych masowych deportacji w roku 1040 oraz jednej z czerwca 1941 wywieziono z zajętych przez Rosję terenów 1080 tys. Polaków. Tak sowieci postępowali z rdzenną ludnością polską. Powroty do Ojczyzny były dopiero po 1945 roku, a następne po sowieckiej amnestii z 1955 roku. Przeżycie i powrót do Ojczyzny zawdzięczamy naszym rodzicom, byliśmy wtedy dziećmi. Jednak u każdego z nas zesłańców, członków Związku Sybiraków, na zawsze pozostaną w pamięci obrazy z tamtych lat. Łomot do drzwi w nocy, wagon pociągu pędzącego w nieznane, zimno, mróz, głód i śmierć oraz droga do wolności, powrót do Polski. Droga jakże często dookoła świata. Nie wszystkim to się udało.


Koalicja antyhitlerowska pokonała Rzeszę Niemiecką w 1945 roku. W czasie wojny Polska straciła w zabitych około 160 tys. żołnierzy, zginęło 5, 8 mln. obywateli cywilnych, w tym około 2,9 mln. Polaków. Polskie straty wśród ludności cywilnej są najwyższe w Europie. Losy państw Europy powojennej zależały od głównych zwycięzców – Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, Anglii i Rosji. W tej wojnie dokonano wiele zbrodni ludobójstwa i zbrodni wojennych w imię ideologii państwowych. Dzisiaj faszyzm i komunizm są ideologiami zakazanymi w wielu krajach Europy, w tym w Polsce. Dzień 23 sierpnia Parlament Europejski proklamował Europejskim Dniem Pamięci Ofiar Reżimów Totalitarnych. Rosja, jako uczestnik zwycięskiej koalicji przeciw Rzeszy niemieckiej, uzyskała wpływ na losy wielu narodów przez wiele lat powojennych. Z tej rosyjskiej opieki wyzwoliliśmy się dopiero dzięki Solidarności w 1989 roku.




Szanowni Państwo,
Drodzy Młodzi Przyjaciele,





Środowisko sybirackie otacza wielką czcią i pamięcią nasze Matki Sybiraczki. To ich heroiczny trud i odwaga ratowały dzieci przed głodem i śmiercią, gdy ojcowie byli w więzieniach lub na wojnie. W dniu dzisiejszym pragniemy również w szczególny sposób uczcić pamięć te rodziny sybirackie i tych Sybiraków naszych Ojców i Braci , którzy pokonywali tysiące kilometrów przez tajgę i stepy, by w polskim wojsku walczyć o wyzwolenie Kraju.


Jeżeli nie zdążyli do Andersa, to trafili do Berlinga. Doszło do tego, gdy faszystowskie Niemcy po zajęciu prawie całej Europy zachodniej ruszyły na podbój Rosji w czerwcu 1941 roku. W wyniku porozumienia między rządem polskim na emigracji, a Rosją Polska w 1941 roku staje się sojusznikiem Rosji w wojnie przeciwko Rzeszy Niemieckiej.


Na mocy układu z 30 sierpnia 1941 roku Sikorski - Majski rząd sowiecki udzielił amnestii Polakom znajdującym się na obszarze Rosji. Z tego skorzystał gen. Anders, który zorganizował, a następnie ewakuował z Rosji 114 462 osoby w tym 70 292 żołnierzy, którzy weszli w skład II Korpusu WP. Armia ta przez Iran, Palestynę i Egipt dotarła do Włoch, gdzie wzięła udział w walkach o Monte Cassino i wyzwalała Bolonię. Żołnierze Sybiracy byli w lotnictwie polskim w Anglii i oddziałach pancernych gen. Maczka.


Po wyjściu armii Andersa z Rosji dziesiątki tysięcy zesłańców zostało zorganizowanych w dywizję a następnie w I Armię WP pod dowództwem gen. Berlinga. Jej szlak bojowy rozpoczął się od bitwy pod Lenino, udziału w walkach nad Bugiem i na Przyczółku Warecko-Magnuszewskim. We wrześniu 1944 roku walczyli o Pragę i próbowali nieść pomoc powstańcom warszawskim, gdzie śmierć poniosła prawdopodobnie większa liczba żołnierzy, niż pod Lenino. W styczniu 1945 roku wyzwolili Warszawę, toczyli walki o Wał Pomorski i zdobyli Kołobrzeg. Końcowym akcentem był udział Sybiraków w szturmie na Berlin. Na przykładzie pieśni żołnierskich pokazać można historyczne losy żołnierza polskiego w minionych czasach.





Szanowni Państwo,
Drodzy Sybiracy,





Klęska Niemiec w 1945 roku doprowadziła do ustalenia w Poczdamie nowych granic dla tego kraju oraz granicy Polski. Polska utraciła ziemie wschodnie zajęte w 1939 roku przez Rosję uzyskując ziemie na zachodzie i północy będące częścią Rzeszy Niemieckiej. Sybiracy nie mogli wrócić do swoich domów. Nastąpiła wędrówka Polaków i Niemców na nowe tereny państwowe.


My mieliśmy szczęście wrócić do Ojczyzny i mamy obowiązek głosić pamięć o tych wydarzeniach. Niech nasze świadectwo, mogiły w Rosji tych, co tam zginęli oraz żyjący tam potomkowie polskich zesłańców będą dowodem tego, czym było sowieckie sąsiedztwo w XX wieku. Niech to też będzie przestrogą dla rządzących – państwo rosyjskie jak i społeczeństwo nie zmieniły się. Zamiana dyktatury komunistycznej na autorytarną nie jest drogą do demokracji. Dzisiejsza Rosja prowadzi wojny jawne i ukryte nie tylko na Ukrainie czy Kaukazie. Sposób aneksji Krymu jest powtórką sposobu aneksji naszych ziem wschodnich z 1939 roku. Zamiast agentów komunistycznych byli teraz tzw. „zielone ludziki”. Z tego powodu Polska nie może czuć się bezpieczna. Rosja była i jest krajem zaborczym i agresywnym. Dlatego apelujemy do naszych władz państwowych o czujne i mądre sprawowanie rządów w oparciu o sojusz NATO oraz wspólnotę demokratycznych państw Unii Europejskiej.


Dzisiaj naszą pamięcią otaczamy tych rodaków, którzy ginęli bezbronni, mordowani w katowniach NKWD, w obozach niewolniczej pracy, ginęli z głodu i wycieńczenia, ginęli, bo byli Polakami. My, zesłańcy, spełniamy w ten sposób nasze powinność i nasz dług wobec tych, co nie przeżyli, co nie mogli wrócić do Ojczyzny. Cześć ich pamięci !




Jerzy Lisiecki, Słupsk, 18 września 2017 r.

 

powrót